DEDEKTİF(1)

                             Cızırdayan floresanın zayıf ışığının altında, Hakan Erdem’ in yorgun gözleri usul usul aralanırken, ilk başta nerede olduğunu anlayamadı. Akciğeri sızlıyordu, belki de o kurşunu mucizevi biçimde çıkartıp kanamasını durdurmuşlar, ameliyattan çıktığının ertesinde yoğun bakımda uyanma safhasına geçmişti. Bir başka ihtimal de, Tanrı’ yı çoktan unutmuş olsa da, kendisini nihayet hatırlamış olması ve bir meleğini göndermiş olmasıydı. Zihninden bir an için Scorpions’ un ‘ Send me an angel ‘ şarkısı geçti.

                            Yine gereksiz derecede büyük salonundaydı.    Boşalmış şişeler, yırtık sigara paketleri, kırıntıların arasındaki boş ve buruşuk kese kağıtlarının arasında, spazm ve ağrılar eşliğinde yatıyordu. Van Gogh’ un taklit tablosu da, büyük ekranlı televizyon da yerdeydi. Boya parçaları ve cam kırıklarından bazıları ellerine ve yüzüne bulaşmıştı.

                             Tabancası sağ elinin altındaydı. Zorlukla başını kaldırdı, karşısındaki duvardaki kurşun deliğini fark edince, “ Sarhoşken kafana sıkma aptal herif “ diye söylendi. Evden en son çıkmasının üstünden 28 gün geçmişti, bu isimde bir filmin zombi istilasından bahsettiğini hatırlayınca acı acı gülümsedi. Şanssız ve dibe vurmuş hayatına tam da bu yakışırdı.

                             Kapı çaldığı sırada acı dolu tebessümden gözyaşlarıyla dolu bir kahkahaya uzanan bir tecrübe yaşamıştı bile. 

                             “ Hakan Erdem ! MİT ! “ diyen enerjik kadın sesi karşısında sessiz kaldı. 

                              ‘ Keşke sonsuzluk beni tam şu anda yutsa ve geriye benden hiçbir şey kalmasa…’ diye mırıldandı ya da öyle sandı, çünkü kapıdaki kadın bu sefer “ Seni duyuyorum başkomiser ! Aç kapıyı ! Öldürdüğün şahsın 15 yaşında 15 sabıkası vardı ! Bunu düşün ! “ diye yüksek sesle konuşmaya koyuldu.

                              Çocuk bıçağı kaldırıp ihtarı duyduğu anda başını çevirince alnının tam ortasına saplanan mermi Hakan Erdem’ in kalbine bıçak gibi saplandı adeta. Kapıyı araladı.

                               Genç kadın en fazla 26 ya da 27 yaşındaydı. Mesleki soğukluk ve çatık kaşlarının kattığı buzdan soğuk ifade olmasaydı yüzü güzel bile sayılabilirdi. Siyah takım elbisesinin içine beyaz bir gömlek giymişti. Parlak, siyah  makosenlerinin üzerinde, tüm ciddiyetiyle 1.75 dikiliyordu.

                             “ Git ! “ dedi Hakan “ Beni rahat bırak ! “

                             “ Olmaz “ dedi ajan “ Benimle gelmelisin. Emir Ankara’ dan geliyor “.

                              “ Git ! “ diye tekrarladı Hakan, dişlerini sıkıyordu.

                               “ Bunu tahmin etmiştim “ dedi kadın ve elektroşok cihazını Hakan’ a hızla dayadı. Hafif bir cızırtıyı karanlık izledi.

Yorumlar

Yorum Gönder

Bu blogdaki popüler yayınlar

ANLAM

 Hayatın anlamını ne zaman kaybettiğimi bilmiyorum ama kesin olarak kaybettiğimi tartışmam bile. Bir zamanlar heyecanlıydım, hayallerim, hedeflerim, umutlarım vardı ki onlar beni taşıyan basamaklardı. Daha önce de kaybettiğim çarpışmalar olmuştu ama her defasında basamakları yeniden tırmanacak gücü buluyordum. Artık o güç yok. Artık bir anlam olduğundan bile şüpheliyim. Eğer nefret ettiğiniz ders sevdiğiniz mesleği yapmanızı engelliyor ve üniversite kapılarının açtığı bu keyfin önüne çıkıyorsa ne yapabilirsiniz ki ? '' Ben bu dersten nefret ediyorum, bu dersle bir daha karşılaşmak istemiyorum '' diyemiyorsunuz çünkü bir bakmışsınız ki sözel alan öğrenci eksiği yüzünden açılmamış. Zincirin halkaları belki de orada kopmaya başladı. Ondan sonra sırayı kadınlar aldı, bir kere aşağılanarak reddedildim, iki defa seçilen başkasının ikinci tercihi oldum, yıllar geçip yaşım ilerledikçe bahaneler ve soğukluklarla her gün karşılaşır oldum ve kadınlar sonunda beni unuttu. Kibar dav...
Devamı

RAHATSIZ EDEN ŞEYLER

 Bazı şeyler beni öyle çok rahatsız ediyor ki bunları yazmazsam olmayacak. Bunlar uzun süredir tecrübe ettiğim olaylardan ve yaptığım dikkatli gözlemlerden çıkarımlarımı oluşturuyor. İlki erkeklerin aşırı kıskançlığı: Biraz kıskançlığın zararı olmaz. Ancak bir kadınla ilişkisi olan erkekler kıskançlığın ölçüsünü kaçırdığını belli ediyor. Nasıl mı ? Öncelikle şunu belirteyim, ne kadar güzel olursa olsun bir erkeğin yanındaki kadına asla bakmam çünkü erkeğe saygı duyarım. Ancak tek başıma oturup sevdiğim şeylerle ilgilenmeme de saygı duyulmalıdır. Mesela bir mekanda oturuyoruz, isteyen sevgilisiyle, isteyen arkadaşıyla, isteyen tek başına zaman geçiriyor öyle değil mi ? Buraya kadar her şey normal... Ama o da ne ? Önümdeki masada sevgilisiyle oturan adam dönüp dönüp bana bakıyor. Eee, ben bir defa sevgilisine bakmadım ki ? Sadece bilgisayarımla ilgilendim durdum. Neden benim kötü hissetmeme sebep oluyorsun durup dururken ? İkincisi her erkeği potansiyel sapık olarak yaftalamak: Ben a...
Devamı